ابن مسعود خواست وعذرها كرد ، اگر ابن مسعود قبول نكند ملامت بر ابن مسعود خواهد بود نه بر عثمان ! وچون ابن مسعود مريض شد وعثمان به خانه اش آمد ، استغفار از أو درخواست وعطاى أو را نيز آورد ، ابن مسعود گفت : عطاى تو را نمىگيرم ، چون من محتاج بودم نرسانيدى ، حالا كه ( 1 ) از اين جهان مستغنى شدم وسفر آخرت مىنمايم به من مىدهى ؟ ! عثمان گفت كه : به دختران خود بده . ابن مسعود گفت : دختران خود را به خواندن سوره واقعه در هر شب فرموده‌ام واز جناب پيغمبر صلى الله عليه [ وآله ] وسلم شنيده‌ام كه : « هر كه سوره واقعه هر شب بخواند به فاقه مبتلا نگردد » . عثمان برخاسته نزد امّ حبيبه زوجه مطهره رسول صلى الله عليه [ وآله ] وسلم رفت واز أو استدعا نمود كه ابن مسعود را از من راضى گردان ، امّ حبيبه ابن مسعود ‹ 98 › را مراتب بسيار گفته فرستاد ، باز عثمان نزد ابن مسعود رفت وگفت كه : اى عبد الله چرا تو هم مثل يوسف پيغمبر به برادران خود نمىگويى : ( لا تَثْرِيبَ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ يَغْفِرُ اللّهُ لَكُمْ وَهُوَ أَرْحَمُ الرّاحِمِينَ ) ؟ ( 2 ) ابن مسعود سكوت كرد وجواب نداد . پس از طرف عثمان در استرضاى واستعفا قصورى واقع نشد وأقصى الغاية در اين مقدمه كوشيد وبرئ الذمة شد ، واين فعل ابن مسعود

--> 1 . در [ الف ] اشتباهاً : ( حال آنكه ) آمده است . 2 . يوسف ( 12 ) : 92 .